Georgian Music MP3 Archive

22 year-old Nini Badurashvili takes part in Eurovision 2008 home contest together with some of her closest friends who are also Eurovision contesters: Tako Gachechiladze and Kristine Imedadze. Nini is fond of reading, traveling, skating and swimming, and that is besides many other interests. She graduated from Tbilisi S. Rustaveli State Institute of Theatre and Film, faculty of Drama and Cinema. Nini, in spite of her early age, has already proved herself as an actress, by performing in several Georgian films and soup operas.

At the age of 5 she was already performing on the stage for a wider audience as a soloist of Basti Bubu Studio, (kids’ choreography and music studio). Nini was a participant in various contests during her 6 years as one of Basti Bubu’s soloist. She is always involved in all grand concerts, which commonly take place in Tbilisi nowadays. Nini has also released one solo album of her works.

The young singer has been awarded with an Order of Honor, and she is the proud holder of various awards and coveted prizes.

ქალთა ფოლკლორულმა ანსამბლმა ‘ნანინამ’ 2004 წელს, თბილისში გამართულ ‘ქუჩის ფესტივალზე’, პირველი საჯარო გამოსვლისთანავე მიიქცია მსმენელის ყურადღება გამორჩეული რეპერტუარით, თავისებური საშემსრულებლო სტილითა და მანერით. წარმატებული დებიუტი არაერთ ფესტივალსა და საქველმოქმედო ღონისძიებაში მონაწილეობით გაგრძელდა. ანსამბლს დიდი წარმატება ხვდა წილად ლატვიაში გამართულ ბურდონული მრავალხმიანი მუსიკის საერთაშორისო ფოლკლორულ ფესტივალზე, 2007 წლის ზაფხულში.

ნანინას წევრები სტუდენტობის წლებიდან მეგობრობენ, თითქმის ყველანი ეთნომუსიკოლოგები არიან. ანსამბლის ხელმძღვანელია საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრის სპეციალისტი, ანსამბლ ‘მზეთამზის’ წევრი, თბილისის თავთა მოციქულთა პეტრესა და პავლეს სახელობის ტაძრის მგალობელ-რეგენტი, ეთნომუსიკოლოგი თეა კასაბური. ‘ნანინაში’ მღერიან: მაია გელაშვილი, ვიქტორია სამსონაძე, ანა ყელბერაშვილი, ლია გაბიდაური, ქეთი ბანცაძე, ნინო თუშიშვილი, მაკა ხარძიანი, ნატო ჩაკვეტაძე.

Punk - Alternative - Grunge

Band: Valeri Khachidze - Vocal, Rhythm Guitar
Stanislav Rogankov - Solo Guitar
Giorgi Manoshvili - Rhythm Guitar
Vakhtang Macharashvili - Bass
Lev Azatian - Drums

About: The band was formed in 2003, September. After a few changes of the band memebers, now we have a finilised group that sums up Monoplane. They have performed many gigs and festivals in hometown of Georgia Tbilisi, those who loves Georgian Grunge/Alternative music should definitely like Monoplane’s Distorted Sound.

რეგიონი, რომელიც სამეგრელოს ისტორიულ სამთავროს ეკავა, ისტორიის მანძილზე სხვადასხვა სახელით მოიხსენიებოდა - კოლხეთი, ეგრისი, ლაზიკა, ოდიში და მინგრელია. სამეგრელოს რეგიონს მთელი თავისი ისტორიის მანძილზე უდიდესი სტრატეგიული მნიშვნელობა ენიჭებოდა. აქ ძლევამოსილი იმპერიები ერთმანეთის წინააღმდეგ იბრძოდნენ. შედეგად, ეს მხარე ხშირად რომაელების, ბიზანტიელების, მონღოლების, თურქების, სპარსელების, რუსებისა და სხვათა არმიების არაერთი შემოსევის ობიექტი გახდა.

ადრეული ხანა

ანტიკურ ხანაში სამეგრელო კოლხეთის სამეფოს ნაწილს წარმოადგენდა. კოლხეთი მთლინად მოიცავდა დღევანდელ დასავლეთ საქართველოს ტერიტორიას. ბერძნულ მითოლოგიაში კოლხეთი ოქროს საწმისის ქვეყნად ითვლებოდა, სადაც იაზონმა არგონავტებთან ერთად იმოგზაურა. აღსანიშნავია, რომ ძველი წელთაღრიცხვით VII საუკუნემდე ბერძნები ფიქრობდნენ, რომ კოლხეთი მათთვის ნაცნობი მსოფლიოს უკიდურეს მიჯნაზე მდებარეობდა. თანამედროვე ეპოქამდე ეს რეგიონი ლაზიკას სახელწოდებითაც იყო ცნობილი (იმ სახელის მიხედვით, რომელიც ბერძნებმა დასავლეთ საქართველოში მცხოვრებ ტომებს უწოდეს); მას ეგრისიც ერქვა (იმ მდინარის მიხედვით, რომელიც იქ მოედინება და შავ ზღვას ერთვის). რეგიონის პოლიტიკური ცენტრი იყო არქეოპოლისი (ან ნოქალაქევი), რომელიც თანამედროვე სენაკის მახლობლად მდებარეობს.

უძველესი კოლხური ქალაქის, ვანის, არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული ძვირფასი მასალა უხვად გვიხატავს რეგიონს ანტიკურ ხანაში. ვანის განსაკუთრებული საგანძური, რომელიც ჩვენს წელთაღრიცხვამდე VIII საუკუნიდან პირველი საუკუნეებით თარიღდება, ადგილობრივი სტილის ჩამოყალიბებაზე ბერძნული და სპარსული ესთეტიკის დიდ გავლენას გვიჩვენებს. ამ რეგიონში იქნა აღმოჩენილი ყველაზე უფრო ადრეული დამამტკიცებელი მასალა ათასწლეულების მანძილზე ქართული კულტურის საყრდენის - ვაზისა და მეღვინეობის შესახებ. შესაძლოა, ქალაქისა და მიმდებარე ტერიტორიების მომავალმა გათხრებმა კიდევ მეტი ნათელი მოფინოს იმ ნიშან-თვისებებს, რომლებიც ამ მხარეს ბერძნულ და სპარსულ კულტურებთან აკავშირებდა ან მათგან გამოარჩევდა.

რომაელებმა ეს რეგიონი ჩვენს წელთაღრიცხვამდე პირველ საუკუნეში დაიპყრეს და აქ თითქმის 400 წლის განმავლობაში ბატონობდნენ. IV საუკუნეში რომის იმპერიის დაშლის გამო მისი დედაქალაქი კონსტანტინეპოლში იქნა გადატანილი. შედეგად ლაზიკაში ფართოდ გავრცელდა ქრისტიანობა და იგი რომის სამართალმემკვიდრის, ბიზანტიის იმპერიის მეკავშირე გახდა, რითაც აღმოსავლეთით მდებარე სპარსეთის იმპერიას დაუპირისპირდა.

VII საუკუნეში კავკასიას არაბების ურდო მოედო. არაბებმა იმ დროისათვის ქართლი-იბერიის სახელწოდებით ცნობილი, აღმოსავლეთ საქართველო, დაიპყრეს. თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ დასავლეთ საქართველოს დიდი ტერიტორია არაბეთის ისლამური ხალიფატის გავლენის მიღმა დარჩა.

მას შემდეგ, რაც ხალიფატის ძლიერება კავკასიაში საგრძნობლად დასუსტდა, დასავლეთ და აღმოსავლეთ საქართველო ერთ სამეფოდ გაერთიანდა. ეს სამეფო XI საუკუნიდან XV საუკუნემდე არსებობდა. ადრეული XII საუკუნიდან მოყოლებული თურქებისა და მონღოლების შემოსევებისა და ადგილობრივი ფეოდალების მუდმივი ქიშპის გამო საქართველოს სახელმწიფო დაცემას იწყებს. XV საუკუნის დასასრულს საქართველოს მონარქია სამ მოქიშპე, დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ დაიყო: ქართლი - ცენტრალურ და აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთი – აღმოსავლეთში და იმერეთი – დასავლეთში. შეიქმნა რამოდენიმე სამთავრო და მომცრო ზომის სახელმწიფო, რომლებსაც ფეოდალები მართავდნენ. ოდიშის სამთავროსთან ერთად, რომელიც ფაქტობრივად, დღევანდელი სამეგრელოს მთელს ტერიტორიას მოიცავდა, მათ რიცხვში გურია, აფხაზეთი და სვანეთიც შედიოდნენ.

XVI საუკუნის შუა წლებში საქართველოს დაქსაქსული სამეფოები და სამთავროები აღმოსავლეთით სპარსელებმა, ხოლო დასავლეთით ოსმალოებმა დაიპყრეს. მიუხედავად ამისა, საქართველოს მმართველებმა სამ საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში შეძლეს გარკვეული ავტონომიის შენარჩუნება, რადგან სპარსელებსაც და თურქებსაც აწყობდათ, რომ ქართულ მიწას ერთგვარი ბუფერის როლი შეესრულებინა მეზობელ იმპერიასთან ურთიერთობაში

XII საუკუნის შუა წლებიდან მოყოლებული XIX საუკუნემდე ოდიშს დადიანების გვარის წარმომადგენლები მართავდნენ. მკვლევართა აზრით, გვარი („დადიანი“) თავდაპირველად ტიტულს წარმოადგენდა და „სტრატეგიული მიწების მმართველს“ ნიშნავდა. ამ პერიოდის უძლიერესი მმართველი ლევან II დადიანი იყო (მართავდა 1611–1657 წლებში). ლევანმა წარმატებით დაიპყრო გურია, ხოლო იმერეთი დაპყრობას არაერთხელ ბეწვზე გადაურჩა. ლევანმა რეგიონში რუსეთის გავლენის განმტკიცებასაც მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი. მან რუსეთთან პირველი კავშირი ჯერ კიდევ 1636 წელს დაამყარა, რომ ოსმალოთა მხრიდან შესაძლო საფრთხის შემთხვევაში რუსეთის მხარდაჭერა ჰქონოდა.

რუსეთის იმპერიასთან შეერთება

დადიანების დინასტიისა და ოდიშის, როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფოს, დასასრულის დასაწყისად შეიძლება XVIII საუკუნის ბოლო მივიჩნიოთ. გაუთავებელი, სისხლისმღვრელი და ულმობელი შიდა ომებისა და შუღლის ფონზე, რაც საქართველოს საუკუნეების მანძილზე ასუსტებდა, 1790 წელს დასავლეთ საქართველოს სახელმწიფოების – იმერეთის, გურიისა და ოდიშის – მმართველებმა დადეს ხელშეკრულება აღმოსავლეთ საქართველოში ქართლ–კახეთის სამეფოსთან (ქართლ–კახეთის სამეფო 1762 წელს შეიქმნა ორი მანამდე განცალკევებული სამეფოს გაერთიანების შედეგად). ეს ხელშეკრულება ითვალისწინებდა ერთგულების ფიცს ქართლ–კახეთის მეფე ერეკლე II–ის მიმართ, რომლის სამეფოც, თავის მხრივ, თანდათან ექცეოდა რუსეთის გავლენის ქვეშ. ეს პროცესი დაიწყო 1783 წელს გეორგიევსკის ტრაქტატის ხელმოწერით, რომლის თანახმად სამეფო რუსეთის სამხედრო მფარველობის ქვეშ ექცეოდა, ხოლო კულმინაციას 1801 წელს მიაღწია, როდესაც რუსეთმა საქართველოს სრული ანექსია მოახდინა.

დასავლეთ საქართველოს თავადების ბრძოლა ძალაუფლების მოპოვებისათვის 1790 წლის ხელშეკრულებით არ დასრულებულა. რამდენიმე წელიწადში ოდიშის თავადი გრიგოლ დადიანი იძულებული გახდა, დახმარება აღმოსავლეთისათვის ეთხოვა, რადგან მის მმართველობას ემუქრებოდნენ დამყრობლები როგორც თვით ოდიშიდან (კერძოდ, მისი დედინაცვლის ვაჟი მანუჩარი),ისე სამეგრელოს საზღვრებს გარედან (იმერეთის მეფე სოლომონ II). 1801 წლიდან გრიგოლი თხოვნით მიმართავდა არა ქართლ–კახეთის მეფეს, არამედ პავლე ციციანოვს - უკვე აღმოსავლეთ საქართველოში რუსეთის იმპერიის ახალი ტერიტორიების გუბერნატორს.

დახმარება დამოუკიდებლობის ფასად მოვიდა. 1803 წელს ოდიში რუსეთის პროტექტორატად გამოცხადდა და მას ქართულად „სამეგრელო“, ხოლო რუსულად „მინგრელია“ უწოდეს. 1804 წლის გაზაფხულზე რუსულმა სამხედრო ძალებმა აღმოსავლეთ საქართველოდან სამეგრელოში გადაინაცვლეს, რამაც რუსთ ხელმწიფეს სხვა ქართული ტერიტორიების ოკუპაციისაკენ გზა გაუხსნა. ამით რუსეთმა თურქეთთან მიმდინარე ბრძოლისათვის ბაზა მოიპოვა და შავი ზღვის სავაჭრო მარშრუტებზედაც მიიღო გასასვლელი. თუმცა, მომდევნო 50 წლის მანძილზე რუსეთს სამეგრელოს ავტონომია საშინაო მართვის საკითხებში არ შეუზღუდავს

მაგრამ 1854–1856 წლების ყირიმის ომის შემდეგ რუსეთის მბრძანებლებმა დაინახეს, რომ იმპერიის საზღვრების გაფართოებისა და სამთავრო გაუქმების შესაძლებლობა მიეცათ. ომის დაწყებამდე გარდაიცვალა სამეგრელოს მთავარი დავით დადიანი და, რადგან მისი ვაჟი და მემკვიდრე ნიკოლოზი მხოლოდ შვიდი წლის იყო, სამთავროს მმართველად დავითის ქვრივი, ეკატერინე დაინიშნა. მისი ხანმოკლე მმართველობის პერიოდი გამოირჩეოდა თურქების თავდასხმებითა და შიდა პოლიტიკური არეულობით. 1856 წელს, როდესაც ეკატერინე მეფე ალექსანდრე II–ის კორონაციას ესწრებოდა, სამეგრელოს ყმა გლეხებმა ღია ანტიფეოდალური და პრორუსული აჯანყება მოაწყეს. ამან შექმნა წინაპირობა, რომ შემდეგ წელს სამეგრელოში რუსული მმართველობა ღიად დამყარებულიყო.

რუსეთის მიერ სამეგრელოს დე ფაქტო ანექსიის მიუხედავად, ნიკოლოზ დადიანი ამ სამთავროს ტახტის მემკვიდრედ თითქმის ათი წლის მანძილზე ითვლებოდა, ვიდრე რუსეთის მმართველთა გავლენით ოფიციალურად არ გადადგა. 1867 წლის 4 იანვარს რუსეთის იმპერიამ სამეგრელოს დამოუკიდებელი სამთავრო ოფიციალურად გააუქმა.

მეოცე საუკუნე

1918 წელს საქართველომ ისარგებლა რუსეთის ბოლშევიკური რევოლუციის შედეგად შექმნილი ვითარებით და დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, ხოლო სამეგრელო ახალი დემოკრატიული ქვეყნის ნაწილი გახდა. მაგრამ უნდა ითქვას, რომ რესპუბლიკა საკმაოდ დღენაკლული აღმოჩნდა. 1921 წელს საქართველოში წითელი არმია შემოიჭრა და ახალგაზრდა სახელმწიფოს სუვერენიტეტსაც ბოლო მოეღო. საქართველო საბჭოთა კავშირის სტრუქტურაში ჯერ ამიერკავკასიის რესპუბლიკის შემადგენელი ნაწილის სტატუსით (სომხეთსა და აზერბაიჯანთან ერთად) ჩართეს, ხოლო 1936 წლიდან მან საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელწოდებით გააგრძელა არსებობა.

1991 წელს საბჭოთა კავშირის შედარებით მშვიდობიანი დაშლის შედეგად საქართველო კვლავ დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა. ისტორიული სამეგრელოს სამთავროს ტერიტორია ამჟამად საქართველოს რესპუბლიკის სამეგრელო–ზემო სვანეთის ადმინისტრაციული რეგიონის შემადგენლობაში შედის.

საქართველოს მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადებიდან სულ მალე ეთნიკურად აფხაზმა სეპარატისტებმა აფხაზეთი (რომელიც ისტორიული სამეგრელოს ტერიტორიის მცირე ნაწილსაც მოიცავს) სუვერენულ და დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ გამოაცხადეს. 1990–იან წლებში დაწყებული სისხლიანი შეიარაღებული კონფლიქტის დროს აფხაზმა სეპარატისტებმა მრავალი ათასი ეთნიკური ქართველი გამოაძევეს ამ რეგიონიდან, რამაც ლტოლვილთა უზარმაზარი ნაკადი წარმოშვა. მართალია, აფხაზეთის სუვერენიტეტი საერთაშორისო საზოგადოების მიერ არ არის აღიარებული, მაგრამ ეს მხარე რუსეთის დახმარებით დღემდე ინარჩუნებს ფაქტობრივ დამოუკიდებლობას.

აფხაზეთის საქართველოს წიაღში დაბრუნების პერსპექტივას დაბრკოლება შეექმნა 2008 წელს, საქართველოსა და რუსეთს შორის ხანმოკლე ომის შემდეგ, რომელიც სამხრეთ ოსეთის, რუსეთის მიერ მხარდაჭერილი მეორე სეპარატისტული რეგიონის, გამო დაიწყო. ამ ომმა, რომლის დაწყებას ორივე მხარე ერთმანეთს აბრალებს, გაამყარა რუსეთის განზრახვა, მხარი დაუჭიროს სეპარატისტულ რეგიონებს.

სამეგრელო დღეს

დღეს სამეგრელო ცნობილია თბილი, სუბტროპიკული ჰავით, რაც განსაკუთრებით თვალსაჩინოა ტყეებითა და ჭაობებით დაფარულ კოლხეთის ეროვნულ პარკში, სადაც ფრინველებზე დაკვირვების მოყვარულთათვის შესანიშნავი გარემოა. საქართველოს სხვა რეგიონების მსგავსად, სამეგრელოში რამდენიმე სახის ღვინო იწარმოება. მათგან ყველაზე განთქმულია „ოჯალეში“ (შავი ღვინო, ბუნებრივად ნახევრად ტკბილი; მზადდება იმავე დასახელების ყურძნის ჯიშისაგან).

სამეგრელოს მრავალფეროვანი და ხანგრძლივი ისტორიის ამსახველი უამრავი ისტორიული ძეგლი და ნაგებობაა შემორჩენილი, რაც ამ რეგიონის სიამაყეს წარმოადგენს. ისტორიული მასალაა დაცული ზუგდიდში, დადიანების სასახლე–მუზეუმში, რომელიც ისტორიული მნიშვნელობის ხელოვნების ნიმუშების შთამბეჭდავ კოლექციას ფლობს

College Grunge - Alternative

Band: Archil Qelbaqiani - Vocal, Guitar
Davit Avaqiani - Lead Guitar, Back Vocals
Maxim Khulelidze- Bass
Karen Gaspariani - Drums

About: I will start with Achiko (Vocal, Guitar) and Maxim (bass). These two guys used to play since 90’s in many different bands such as “Vietnam radio”, “Kung Fu Junkies”, “Nevermind”, “Telescope”, “Virginia”, “String”, “Gallows Pole” and have participated with many different Georgian artists so they are quite well known among those who knows Georgian rock music. After a long brake they decided to make new project “Dog weather”.

Dog Weather was formed in 2009, summer. Young band already has performed in Tbilisi and Batumi, in 2009 they participated on Rustavi 2 TV show ”Listen Live“”. First two songs “In Summer” and “Civil Defense” was recorded in home studio. Nowadays band works on their debut album entitled “Dog Weather” which will release in 2010.

ყოვლადწმიდა სამების საკათედრო ტაძრის მგალობელთა გუნდი შეიქმნა 1998 წელს, უწმიდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით. გუნდს თავიდანვე დიდი მნიშვნელობა მიენიჭა ტრადიციული ქართული, კანონიკური გალობის აღდგენის საქმეში. საკათედრო ტაძრის გარდა გუნდი საქართველოს საპატრიარქოშიც მსახურობს.
გუნდმა მოღვაწეობა დაიწყო ათი-თორმეტი კაცის შემადგენლობით. ამჟამად მასში სამოცი-სამოცდაათი მგალობელი ირიცხება, რომელთა უმრავლესობა მუსიკალური განათლების მქონეა და ადრე მღეროდნენ ბავშვთა ანსამბლებში „მართვე“ და ,„ბიჭები“. კათალიკოს-პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით გუნდის წევრთა რაოდენობამ 120-150 კაცს უნდა მიაღწიოს.

კათოლიკოს-პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით გუნდის ბაზაზე 2000 წელს გიორგი დონაძის ხელმძღვანელობით ჩამოყალიბდა ქართული ტრადიციული სიმღერისა და საგალობლის ანსამბლი „ბასიანი“. საკათედრო ტაძრის გუნდის წევრთა მიერ ჩამოყალიბდა კიდევ ერთი ანსამბლი - „შავნაბადა“, რომლის ხელმძღვანელიც დავით ცინცაძეა. ცალკეულ შემთხვევებში გუნდის წევრები სხვა ანსამბლებშიც მღერიან.

ყოვლადწმიდა სამების საკათედრო ტაძრის გუნდი და, შესაბამისად, ანსამბლი „ბასიანი“ მონაწილეობას იღებენ კათალიკოს-პატრიარქის მიერ აღვლენილ ყველა ღმრთისმსახურებასა და მომლოცველობით მოგზაურობაში. როგორც საქართველოში, ისე - საზღვარგარეთ. გუნდი პატრიარქს თან ახლდა იერუსალიმში, ქრისტეშობის 2000 წლისთავის დღესასწაულზე - ბეთლემის შობის, იერუსალიმის მაცხოვრის საფლავის, ლუდის წმიდა გიორგის საფლავის, იერუსალიმის ჯვრის ქართველთა მონასტრის, რამალის წმიდა გიორგის ტაძრებში.

2000 წელს გუნდი საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს მოსკოვში ახლდა და წმიდა გიორგის სახელობის ქართველთა ტაძრის დაარსებიდან 250 წლისთავისადმი მიძღვნილ საზეიმო ღმრთისმსახურებაში მონაწილეობდა.

2001 წელს გუნდმა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქთან ერთად იმოგზაურა კვიპროსში, სადაც მონაწილეობდა საქართველოსა და კვიპროსის პატრიარქების მიერ აღსრულებულ წირვა-ლოცვებში.

2002 წელს გუნდმა და ანსამბლმა „ბასიანმა“ გამართა პირველი სოლო-კონცერტი თბილისის ჯ. კახიძის სახელობის მუსიკალურ-კულტურულ ცენტრში. ამავე წელს კოლექტივი საქართველოს ეკლესიის დელეგაციასთან ერთად მონაწილეობს სანკტ-პეტერბურგში ქართული ტაძრის დაარსებისადმი მიძღვნილ წირვა-ლოცვასა და სადღესასწაულო ღონისძიებებში.

2003 წლის მარტში გუნდი კვლავ კვიპროსზე იმყოფებოდა. ამავე წლის მაისში გუნდი კათოლიკოს-პატრიარქს ახლდა კაბადოკიასა და ტაო-კლარჯეთში, სადაც მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო, ალექსანდრიისა და საქართველოს პატრიარქების მიერ აღსრულებულ ლიტურგიაში, ასევე - ტაო-კლარჯეთისა და ლაზეთის მთავარეპისკოპოს თეოდორეს მიერ ტაო-კლარჯეთის უძველეს მონასტრებში აღვლენილ ჟამისწირვაში. აღსანიშნავია, რომ კაბადოკიაშიც და ტაო-კლარჯეთშიც მრავალი საუკუნის შემდეგ პირველად აღევლინა მსახურება.
ასევე 2003 წელში გუნდი მონაწილეობას იღებს ლიტვაში იუნესკოს მიერ გამართულ კონფერენციასა და კონცერტში - „კულტურათა შორის დიალოგი“.

2003-2006 წლებში ყოვლადწმიდა სამების საკათედრო ტაძრის გუნდი და „ბასიანი“ მართავენ სოლო კონცერტებს თბილისის ჯ. კახიძის სახელობის მუსიკალურ ცენტრში და ვ. სარაჯიშვილის სახელობის კონსერვატორიის დიდ საკონცერტო დარბაზში.

2004 წელს გუნდი თან ახლდა კათოლიკოს-პატრიარქს საბერძნეთში და ათონის მთაზე მოგზაურობაში, სადაც მონაწილეობა მიიღო საქართველოს და საბერძნეთის ეკლესიათა მეთაურების ერთობლივ ღვთისმსახურებაში. მათ შორის - ათონის მთაზე ათანასეს დიდ ლავრაში ქართულ ენაზე და ქართული გალობით შესრულებულ ლიტურგიაში და ივერთა მონასტრში საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მიერ პირველად აღვლენილ ღვთისმსახურებაში.

2005 წლის მაისში გუნდი ახლდა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს ილია II და საქართველოს პრეზიდენტს, მიხეილ სააკაშვილს ჰოლანდიაში, კუნძულ ტექსელზე ვიზიტისას.

სამების საკათედრო ტაძრის მგალობელთა გუნდის ხელმძღვანელი, სვიმონ ჯანგულაშვილი, ამჟამად თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მაგისტრია; ეწევა სამეცნიერო საქმიანობას, მონაწილეობს სამეცნიერო კონფერენციებში. მან კ. კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტში, ვ. კარბელაშვილის პირად არქივში მიაკვლია უნიკალურ მასალას - 2000 ფურცლამდე სანოტო ხელნაწერს, საგალობლებს, რომელთა შესახებ ბევრი სპეციალისტისსთვისაც არ იყო ცნობილი. სვიმონ ჯანგულაშვილმა ამ უნიკალური მასალიდან რედაქტირება გაუწია და გამოსაცემად მოამზადა 500-ზე მეტი გვერდი, 300-მდე წირვის საგალობელი. ამჟამად მის სამომავლო გეგმას წარმოადგენს ვ. კარბელაშვილის პირადი არქივიდან მწუხრისა და ცისკრის განგებებისა და სადღესასწაულო საგალობელთა კრებულების გამოსაცემად მომზადება. ამ საქმიანობაში მისივე გუნდის წევრებიც ეხმარებიან.