ანსამბლი ”ჯვარული” / Ensemble Jvareuli

October 28th, 2013

აჟთა ფოლკლორული ანსამბლი “ჯვარული” 2007 წლის შემოდგომაზე შეიქმნა. მის შემადგენლობაში თხუთმეტამდე ახალგაზრდაა, ყველა _ წარმოშობით მოხევე. მათი საშუალო ასაკი 22-25 წელია და არც ერთს არ აქვს მუსიკალური განათლება. რამდენიმე მათგანი ბოლო წლებში თბილისის თემქის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიაში გალობს.


ანსამბლის შექმნა მოხეური სამუსიკო ფოლკლორის ტრადიციების გაქრობის საშიშროებამ განაპირობა. საქმის დაწყებას კი ბიძგი ანზორ ერქომაიშვილმა მისცა. ანსამბლი სიონის სამრევლო სკოლაში იკრიბება (დირექტორი ლია სალაყაია). სიმღერებს უშუალოდ ჩანაწერებიდან სწავლობენ, რაც სასიკეთოდ აისახება მათს საშემსრულებლო მანერაზე.

Neka Sebiskveradze / ნეკა სებისკვერაძე

September 10th, 2013

Place of birth: – Republic of Georgia, Tbilisi.
Date of birth: – 9 December 1984
Education: – Bachelor Degree in journalism

Neka was growing in traditional Georgian family, where fine arts and, especially music, were always prime hobbies and interests. Neka’s singing talent was discovered in age of 5 by her mother, so as a result of this discovery she took Neka to singer’s class, under direction of composer Rusudan Sebiskveradze. The very firs concert, neka took part in, was in Tbilisi Entertainers House, when she was only 6 years old. As she said after, the best thing she liked of it was her beautiful white dress, she wore on stage during performance. The next step in her singer’s career was child-band called “Nergebi”. During the casting, for entering this band, they decided, that Neka had a great feel of rhythm and should play drums. So, this is how Neka became drummer in her seven. As she said, she liked it much, though it was very hard to reach kick drum and hi-hat pedals. Neka’s father said, it was a lot of fun looking at Neka playing drums from concert hall seats – only part of forehead appeared from behind of drumset. She performed 37 songs as drummer, whereupon she decided to leave band. She wanted to sing, but band had no other talent to substitute Neka on Drums, so she left the band in age of eight.

After leaving “Nergebi”, Neka started visiting class conducted by composer David Turashvili. “It was the greatest advance in my singer’s career, being taught by such a great musician” – Neka says. “I was following David Turashvili’s advices all further career” – she says also. David Turashvili became most significant and the only vocals teacher Neka ever had after she finished visiting his class. She was studying music in music college, but was never taught vocals again.

When Neka’s parent realized, that love for singing was more than simple hobby, they decided to help her in advancing to professional scene. They did their best, though it was pretty hard to invest recordings and promotion. Than way Neka’s mother became her manager and was following her wherever Neka went for concerts or festivals.

In 1992 Neka wins “Child Song Contest”. There she meats professional acknowledgement – one of the juries , famous Georgian singer Merab Sepashvili, decided to grant her a Grand Prix of this festival, despite festival organizers didn’t specify such a prize at all in initially. “I even didn’t realized what a big honor it was – I just saw my parent’s faces in tears of happiness and thought that something really big just happened” – Neka says. She was only eight years old then.

In year of 1994 Neka goes to Borjomi town – there she participates in international child song festival called “Crystal fir-tree” along with 15 participants from different countries. She was mentioned by art-director of this festival – Igor Filiev. He invited her to take part in concert dedicated to “Georgian Cinematography’s 100-th year anniversary”. That was first time Neka performed on Georgian State Philarmony scene. She performed along with such a famous georgian singers, as Nani Bregvadze, Buba Kikabidze and Gogi Dolidze. Behind the scene Gogi Dolidze took Neka by hand and told her, that she had a great future.

First appearance on TV concurred with Neka’s ninth birthday. As a result of great performance at “Georgian Cinematography’s 100-th year anniversary”, she was featured over TV as promising talent opening to more than 3 000 000 georgian public. Right after this she records song called “Batumi Troubadours” and gets well known to public in Batumi town. “It was so exiting, seeing people recognizing me in streets in my ten” – Neka says.

Like every musician in the world, one day Neka discovered, that she fail under musical and professional influence of one person. It was musician and piano player Nodar Paladashvili, who impressed her so much with his vision of music and great collection of records of different styles. He was also working as musical editor on Georgian Television 1st Channel. “That was a person I could talk about anything to – in need of any kind of advice or just friendly conversation I appealed to Nodar” – says Neka. When it was very hard to keep on singing and simply survive in Georgia (dear public probably remembers Civil War in the middle of Tbilisi in 1991 and all awful consequences for Georgian society for next years), Nodar made Neka believe in herself and didn’t let her give up her singer career.

The very first job of Neka was singing in musical plays for Russian Youth Theatre. (Remark by webmaster:- she was payed about $25 per month during this period – yeas dear Sirs – it was Georgian reality of 90’s) Shen worked for one year in theatre, though.

In 1998 Neka became bursar of President of Georgia. The same time Neka became Soloist of Georgian Philarmony – prestigious occupation for adults and unimaginable position for thirteen years girl. This facts helped Neka release her very first album, under support of “Renaissance” fund. It was very rare case of releasing local musical production in Georgia these years. “It seems very strange to me now, that I managed to release my first album in my thirteen, but I was so happy looking on it and holding my first CD in hands” – Neka says. She was remaining President’s bursar for period on 1999 through 2003. It helped her a lot in investing more finances in to her musical career.

The first international tour was in Japan – Neka went there with Eka Kakhiani, Nini Badurashvili and Tako Gachichiladze. They performed Georgian folk songs in 9 towns of Japan. After that she had tours in USA, Greece and Israel.

Israel became a historical point in Neka’s journalist career. In year of 2004 she was offered to work for first Georgian-speaking TV channel opened the same year in Tel-Aviv. She worked for 7 months as chief musical editor and VJ also. After coming back to Georgia, Neka started working at “Ucnobi FM 98.0” radio station. Currently Neka works for 1st channel as editor and presenter of “Dila” program.

Varlam Simonishvili / ვარლამ სიმონიშვილი

August 1st, 2013

ვარლამ სიმონიშვილი დაიბადა 1884 წელს ოზურგეთის მაზრის სოფელ შემოქმედში. ვარლამს ოჯახური პირობების გამო არავითარი სასწავლებელი არ დაუმთავრებია გარდა 2 კლასიანი სკოლისა რომელიც იმჟამად შემოქმედში მდებარეობდა. სიმღერისადმი დიდი სიყვარულის და თავდადების გამო იგი 14 წლის ასაკში მიაბარეს ცნობილ მგალობელ-მომღერალ ანტონ დუმბაძეს, სადაც მან უდიდესი განათლება მიიღო როგორც სიმღერაში ასევე საგალობლებშიც. როგორც ცნობილია 1901 წელს ვარლამ სიმონიშვილი ცნობილ მომღერალ ფილიმონ ქორიძესთან ერთად ასწავლიდა უკვე დამოუკიდებლად ოზურგეთის მაზრაში გალობას. ვარლამ სიმონიშვილის მედროვე და დიდი ამხანაგი გახლდათ სამუელ ჩავლეიშვილი და არცაა გასაკვირი რომ ამ ორმა დიდმა მომღერალმა ერთად შეასრულეს უამრავი სიმღერა და შთამომავლობას შემოუნახეს. უკვე მოგვიანებით კი ვარლამ სიმონიშვილი დაუახლოვდა უდიდეს მომღერალ-მგალობელსა და ლოტბარს არტემ ერქომაიშვილს და მან, დიმიტრი პატარავამ და არტემ ერქომაიშვილმა ჩაწერეს საგალობელთა კრებული რომელსაც “11 მარგალიტი” ეწოდება.
მძიმედ დაავადებული ვარლამი 74 წლის ასაკში 1950 წლის 23 მარტს გარდაიცვალა. იგი დაკრძალულია შემოქმედის მონასტრის ეზოში. სიმღერები სავარაუდოდ ჩაწერილია 1908-1936 წლებში და ვარლამ სიმონიშვილის გუნდთან ერთად რამოდენიმე სიმღრას ზემოთხსენებული სამუელ ჩავლეიშვილიც ასეულებს.

Шалва Азмайпарашвили / Shalva Azmaiparashvili

July 8th, 2013

Шалва Азмайпарашвили – заслуженный деятель искусств Грузинской ССР (1941), Гос. премия СССР (1947). Азмайпарашвили сыграл значительную роль в развитии симфонической культуры Советской Грузии. На протяжении своей плодотворной творческой деятельности он работал со всеми крупнейшими оркестровыми коллективами республики. В 1921 году Азмайпарашвили ушел добровольцем в Красную Армию. Здесь и определилась будущая судьба талантливого юноши, который стал трубачом в военном оркестре. В Тифлисской консерватории он занимался сначала в классе ударных инструментов, а затем учился по композиции у С. Бархударяна и по дирижированию у М. Багриновского. Окончив консерваторский курс в 1930 году, Азмайпарашвили совершенствовался по дирижированию в аспирантуре под руководством А. Гаука и Е. Микеладзе.

Где бы ни работал затем Азмайпарашвили, он всегда оставался неутомимым пропагандистом творчества грузинских композиторов. Так было и в Театре оперы и балета имени 3. Палиашвили, которому он посвятил более двадцати лет своей творческой жизни. Возглавляя коллектив (1938-1954), Азмайпарашвили трудился рука об руку со своими коллегами – композиторами республики. Под его руководством здесь были поставлены оперы “Депутат” Ш. Тактакишвили, “Ладо Кецховели” Г. Киладзе, “Родина” И. Туския, “Сказание о Тариэле” Ш. Мшвелидзе (за эту работу ему присуждена Государственная премия СССР) и другие. Естественно, что Азмайпарашвили вел и обширный классический репертуар. Более двадцати раз его фамилия стояла на премьерных афишах.

Многие произведения грузинских авторов прозвучали впервые под его управлением и на концертной эстраде, когда он руководил симфоническим оркестром Грузинского радио (1943-1953) и Государственным оркестром республики (1954-1957). Особенно тесная творческая дружба связывала дирижера с композитором Ш. Мшвелидзе. Уделяя много внимания композиторской работе, Азмайпарашвили находил время и для гастрольных выступлений. С огромным успехом проходили его концерты в Москве, Ленинграде и других городах страны.

Tbilisi municipality concert orchestra

June 29th, 2013

Tbilisi municipality concert orchestra “big band” was founded in 1997 by the initiative of the Tbilisi hall administrator office. The idea actually belonged to Mr. Gaioz Kandelaki it”s founder and head consultant. since the very beginning Givi Gachechiladze, already well-known composer and conductor took over the art directing with great enthusiasm. To make the first try-out the orchestra has invited Gunter Schuller, a famous conductor of his time in 1997 that was a later followed by the concert feat. Igor Butman. “Le Club band” leader, in 1999, who joined the “big band” for the international jazz festival. after the show he marked: “Tbilisi Big Band” sounds very contemporary, comprises professional musicians and definitely benefits from the talent of Givi Gachechiladze. In 2000 the big band had an opportunity to work with famous Roy Aires at international jazz event, who at the end of the show marked: “the bog band was fantastic”. In 2002 a joint project together with Bob Mintzer mentioned that the Tbilisi municipality Orchestra was the best among those he had ever worked with and that it has become possible thanks to the efforts rendered by Givi gachechiladze.The big band has entered international jazz space by winning the tittle of the best jazz orchestra of 2006 in Monte Carlo. The year was also marked with an interesting tandem with “ladies Blues” vocal group as well as “Georgian Quality Mark” award.The big band frequently shows up at the events by the embassy of the Unrated States in Georgia. One of such events includes a remarkable cooperation with Dan Tepfer, an American piano er. In 2008 Tbilisi City Hall organized a tour oh the Orchestra in Atlanta and Alma-Ata.

გიორგი ბაღაშვილი / George Bagashvili

May 19th, 2013

ბაღაშვილი გიორგი ჯემალის ძე (1971) – ეთნომუსიკოლოგი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი. 1994 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკიმცოდნეობის ფაკულტეტი ფოლკლორის განხრით. 1990 წელს შექმნა ფოლკლორული ჯგუფი “მიმინო”, რომელიც 1990-იან წლებში წარმატებით გასტროლირებდა აშშ-ში, გერმანიაში, იტალიაში, მალტაზე და სხვა. სამეცნიერო საქმიანობას ეწევა 1995 წლიდან. 2001 წლიდან 2006 წლამდე იყო ე. თაყაიშვილის სახ. თბილისის კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფოლკლორის კომპლექსური კვლევის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. 2005 წელს დაიცვა დისერტაცია თემაზე: “,ქართული მუსიკალური ფოლკლორის ესთეტიკის სათავეებთან”. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო შრომები. მათგან განსაკუთრებით საგულისხმოა: “მუსიკალური ფოლკლორის კვლევის მეთოდოლოგიური საფუძვლები”, “მუსიკალური ფოლკლორის ესთეტიკური პოლისტადიურობა”, “მაგიური მუსიკალურ-ესთეტიკური არქეტიპი”, “წინაქრისტიანული ხანის ქართული მუსიკის ესთეტიკის საკითხები” და სხვ. აქტიურად მონაწილეობს საერთაშორისო სამეცნიერო სიმპოზიუმებში. შექმნილი აქვს “მუსიკალური ფოლკლორის ესთეტიკის” ორიგინალური საავტორო კურსი. 2000-2007 წლებში ლექციებს კითხულობდა თბილისის ვ. სარაჯიშვილის სახ. სახელმწიფო კონსერვატორიაში, ე. თაყაიშვილის სახ. კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და შ. რუსთაველის სახ. სახელმწიფო თეატრალურ უნივერსიტეტში. გია ბაღაშვილის – მრავალმხრივ ნიჭიერი ადამიანისა და მუსიკოსის – მოღვაწეობის სფერო საკმაოდ მრავალფეროვანია: არის არაჩვეულებრივი პიანისტი და იმპროვიზატორი; 1995 წლიდან 2005 წლამდე მუშაობდა შემოქმედებითი გაერთიანების – “ლომისის” მუსიკალურ ხელმძღვანელად, ხოლო 2005 წლიდან მისი გენერალური დირექტორია; გია ბაღაშვილის ინიციატივითა და უშუალო ხელმძღვანელობით ჩატარებულია არა ერთი შემოქმედებითი საღამო, კონცერტი, ბენეფისი, სხვადასხვა ჟანრის საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი. 2000 წ. მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია, როგორც ვოკალური ტრიოს (თამრიკო ჭოხონელიძის, ნუკრი კაპანაძისა და ეკა მამალაძის შემადგენლობით) ხელმძღვანელს მეგრული სიმღერების პოპურის შექმნისათვის. 2006 წელს შექმნა პოპულარული მუსიკალური ჯგუფი “ქუჩის მუსიკოსები”. განხორციელებული აქვს ორი საავტორო სატელევიზიო პროექტი ხალხური მუსიკის შესახებ.

Georgian Voices / ქართული ხმები

April 9th, 2013

Грузинский хор “Georgian Voices” (ქართული ხმები) был основан весной 1986. Если Вы никогда не слушали традиционные грузинские песни, Вы находитесь на пороге удивительных открытий. Истинный любитель музыки чувствует, когда он сталкивается с незнакомой, но большой музыкальной культурой. Грузинское многоголосие, возникнув в глубокой древности, прошло длительный эволюционный путь развития, став подлинным шедевром и достоянием не только грузинского народа, но и всего человечества. Но даже если Вы уже знакомы с грузинским хоровым пением, Вас не разочаруют эти песни в исполнении Georgian Voices. Певцы не просто поют. Пение – их жизнь, плоть и кровь.

Dimitri Arakishvili / დიმიტრი არაყიშვილი

March 6th, 2013

Dimitri Arakishvili (1873 – 1953) – composer, folk music collector, public figure, teacher. One of the founders of Georgian professional music. The People’s Artist of Republic of Georgia honorary title holder (1929). Academician of the Academy of Georgia (1950). While working in Moscow (till 1918) headed four expeditions to different regions of Georgia to collect folk music resulting in 3 monographs. Editor of main music magazines of that time. Founder of the second conservatory in Georgia (the first one was headed by Hippolitov-Ivanov), In 1924 both conservatories were merged and Arakishvili was appointed as a director of conservatory (1926 – 1930). First Chairman of the Georgian Composers’ Union (1932). Author of the opera “Tale on Shota Rustaveli” (1919), symphonic poem “Hymn Ornuzds”, opera-buffo “Live is Gladness” (“Dinara”, 1926), symphonic picture “Hymn to the New East” (1933). Romances and works for piano – “Georgian Dance”. Music for films (“Jurgai’s Shield”, 1944).

Arts Honorable Worker of Georgia (1988), Honorable Citizen of Tbilisi (1999), professor (1991), Chairman of the Georgian Composers’ Union (1997-). Graduated from the Tbilisi State Conservatory (I. Tuskia composer master classes), postgraduate (under leadership of A. Balanchivadze). Carries out pedagogical activities at Tbilisi State Conservatory since 1971.
Created:
1. Ballet “Hevisberi” (1982)
2. Operetta “mecxre talga” (Ninth Wave)
3. Operetta “cekvis mastsavlebeli” (The Dance Teacher)
4. Operetta “shvidi dzmani gurjanelni” (Nine Brothers from Gurjaani)
5. Operetta “bichuna” (A Guy)
6. Operetta “solomon isakich majganaushvili” (Solomon Isakich Majganaushvili)
7. Operetta “kahelebi bamze” (Kakhetians on the BAM)
8. Musical “mechekme gabo” (Shoemaker Gabo)
9. Two symphonies in 1966 and 1986
10. Concertino for symphony orchestra (1963)
11. Pieces for orchestra (Nocturne and others)
12. Concertos for cello
13. Two concertos for violin in 1972 and 1973
14. Concerto for alto (1973)
15. Trio for piano (1959)
16. String quartet (1988 and second reduction 1999)
17. Quartet pieces cycles “Pictures of Native Side” (1990)
18. Quartet pieces cycles “Pictures of Old Tbilisi” (1990)
19. Two sonatas for cello and piano (1961, second edition 1999, 1976)
20. Sonata for 2 violins and piano (1975)
21. Vocal cycle for poems by I. Grishashvili and Sh. Nishnianidze (1980)
22. Popular songs

თბილი-სი / Tbili-si

February 4th, 2013

ყველაზე თბილი, ყველაზე მუსიკალური და ყველაზე თბილისელი ბიჭები… ეს გახლავთ ჯგუფი “თბილი-სი”. სულ ცოტახნის წინ ქონდათ ჯგუფის ძალიან მოკრძალებული პრეზენტაცია ერთ-ერთ კლუბში, რომელმაც წარმატებით ჩაიარა!

მათი სიმღერები ემოციურია, ამავდროულად რითმულიც, აზრიანიც და რაც მთავარია ცოცხალი! მოისმენთ და თავად დარწმუნდებით რომ უბრალოდ მეგობრობით, მიზანდასახულობით და მუსიკისადმი დიდი სიყვარულით შეიძლება შექმნა ნამდვილი ხელოვნება ნამდვილი მუსიკა! ასე მოხდა ზუსტად ჯგუფი “თბილი-სი”-ს დაარსება და დარწმუნებული ვარ ვინც ერთხელ მაინც მოუსმენს მათ, მეორეჯერ მოსმენის სურვილი აუცილებლად გაუჩნდება. როდესაც უკრავენ იმხელა სითბო იგრძნობა მათ მუსიკაში რომ თუ გცივა აუცილებლად გაგათბობენ! ეს ნიჭია, ნიჭი რომელიც ყველას არა აქვს! მაშ ასე მოუსმინეთ მათ და თბილისის უთოვლო მაგრამ სუსხიან ზამთარში გათბით მათი “თბილი-სი”-თ.

ჯგუფის წევრები:
ბექა გელენავა – დრამი
გიორგი დათიაშვილი – სინთეზატორი
ირაკლი გიგაშვილი – გიტარა
ჯიმი ირემაძე – კლავიში
გიორგი ჩეხანი – ბასი
გიორგი ცხვარიშვილი – საყვირი

Sopho Khalvashi / Софо Халваши / სოფო ხალვაში

January 4th, 2013

Софо Халваши (груз. სოფო ხალვაში (также Софико), род. 31 мая 1986 в Батуми) – грузинская певица. Национальность грузинка-лазка. В начале 2007 года был проведен телефонный опрос, в котором участвовали около 20-ти грузинских певцов. В ходе опроса 506-ти респондентов 63% голосов получила Софо Халваши. Соответственно, именно Софо Халваши представила Грузию на “Евровидении” 10 мая 2007 года. На национальном отборе Софо исполнила 5 песен. Для участия на Евровидении 2007 была выбрана песня “My Story”, написанная авторами Бега Яваридзе и Биби Квачадзе. Софо Халваши – обладательница третьего места на коммерческом конкурсе “Новая Волна” в Юрмале 2006 года, по итогам которого заключила контракт с продюсерской компанией Игоря Крутого “Арс” и с триумфом вернулась на родину, где ее ожидало не менее заманчивое предложение от телеканала “Имеди” – стать ведущей музыкального проекта “На волнах Имеди”. Софо (Софико) живет в Батуми (Грузия). Закончила музыкальное училище (фортепиано, гобой). Является победителем конкурса молодых исполнителей “Школа Нуцы – 2004″. Педагог Софико по вокалу считал, что у девушки очень интересный голос, именуя его “меццо-сопрано большого диапазона”. День рождения молодой артистки – в последний день весны. Софико любит дождь, он настраивает ее на творческий лад, особенно нравится петь во время дождя! Любимое животное – тигр. Отдыхать лучше всего у моря, считает Софико. В свободное время катается на роликах, общается с друзьями, читает. Занимается плаванием. Один из забавных случаев в жизни Софико – когда она опоздала на собственный день рождения, в то время как ее друзья отлично праздновали без виновницы торжества! Из одежды предпочитает джинсы. Нравятся ароматы от Gucci, Christian Dior. В школе училась на “4″ и “5″, любимый предмет – литература, нелюбимый – химия. Заветная мечта – запомниться и достичь совершенства в профессии! Мечтает спеть дуэтом с Аретой Франклин и Тиной Тернер. Софико привлекают искренние люди, а особое отторжение вызывают коварные женщины и глупые мужчины. Гордится тем, что, несмотря на трудности, занимается любимым делом. Хорошо готовит, умеет практически все, но особенно удается ей борщ. Любимый писатель – Михаил Булгаков. Одна из недавно прочитанных книг, оставивших яркое впечатление – “Алхимик” П.Коэльо. Софико любит качественную музыку всех направлений, но особенно – классический рок. Любимый праздник – Новый год – певица любит отмечать дома. В подарок на день рождения хотела бы получить песню. О дебютном альбоме Софико говорить еще рано – над ним еще работать и работать, уверена артистка. Поет Софико с трех лет: будила домашних, соседей песней Сосо Павлиашвили – “Светает” (с которой Сосо триумфально выступил в Юрмале). Свое пятидесятилетие Софико планирует отмечать с теми, кого любит, в ресторане на Эйфелевой башне. При сборах на необитаемый остров в первую очередь захватила бы с собой рояль. Утром встает легко, около девяти, почти всегда – с ощущением радости. Любимое выражение Софико – “Кто ищет, тот всегда найдет!”. В детстве мечтала стать “собачьим доктором” – то есть ветеринаром. В холодильнике у молодой артистки всегда есть … пиво! Любимый танец – рок-н-ролл, фрукт – ананас, сладости – козинаки. Мечтает прыгнуть с парашютом, – как можно упускать шанс побыть птицей? Из дома не выйдет без макияжа, мобильного телефона и … без настроения. Боится темноты. В приметы не верит. Хотела бы побывать во времена расцвета Древней Греции – очень любопытно увидеть, как люди жили. В полуфинале 10 мая 2007 года она оказалась на 8 месте, что дало ей возможность участвовать в финале. В финале 12 мая – Софо на 12 месте. Максимальное количество баллов ей поставила только одна страна – Литва. В 2008 году Софико участвовала в юмористическом конкурсе “Хорошие шутки” по СТС, в команде “Смех и грех”. Команда дошла до финала, но не выиграла, набрав 27 баллов.